O L Y M P I A C O S   1 9 2 5
O L Y M P I A C O S   1 9 2 5
1925-1954

Η ίδρυση ενός Θρύλου!

Η 10η Μαρτίου του 1925 γράφεται στη ιστορία του ελληνικού και παγκόσμιου αθλητισμού με χρυσά γράμματα! Η ημέρα ίδρυσης του μεγαλύτερου ελληνικού Συλλόγου, του Ολυμπιακού!     Της ομάδας που έγινε ο ΘΡΥΛΟΣ του Ελληνικού Αθλητισμού και μια ταυτότητα υπερηφάνειας για τους ανθρώπους του μόχθου, της εργατιάς. Για τους ΝΙΚΗΤΕΣ της ζωής.

Ο αληθινά πρωτότυπος τίτλος, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αποφασίστηκε ομόφωνα από τα μέλη του Συλλόγου και έλυσε τη δυστοκία που επικράτησε στην ανεύρεση κοινά αποδεκτού ονόματος. Ανάδοχος ήταν ο Νότης Καμπέρος, που θέλησε να υποδηλώσει με τον τίτλο του νέου Συλλόγου, δύναμη, αθλητική ισχύ, ήθος, ευγενή άμιλλα, και φυσικά το Ολυμπιακό Ιδεώδες.

Τα χρώματα του Συλλόγου, ήταν, σύμφωνα με μαρτυρίες των ιστορικών εκείνων ημερών, ιδέα του Γιάννη Ανδριανόπουλου. Το κόκκινο, το οποίο συμβολίζει το πάθος για τη νίκη, αλλά και το λευκό, το οποίο συμβολίζει την αγνότητα και την ευγενή άμιλλα.

Ο Ο.Σ.Φ.Π. γεννήθηκε από τη συγχώνευση δύο σωματείων, του Α.Π.Σ. Πειραιώς και του Ο.Φ. Πειραιώς.

Οι ιδρυτές ήταν όλοι αυτοδημιούργητοι επιχειρηματίες στο μεγάλο λιμάνι.

Η οικογένεια των Ανδριανόπουλων είχε στην ιδιοκτησία της ένα εμπορικό οίκο, που διηύθυνε τότε ο πατέρας Ανδρέας Ανδριανόπουλος. Τα παιδιά του δραστηριοποιούνται σε όλα τα αθλήματα. Σε άμεση συνεννόηση με άλλους επιφανείς παράγοντες της πειραϊκής κοινωνίας, δημιούργησαν ένα αθλητικό σωματείο, για να αμφισβητήσουν άμεσα την κυριαρχία του Πειραϊκού Συνδέσμου, παλιού σωματείου του Πειραιά, με πολύμορφη δραστηριότητα (λογοτεχνική, εκπαιδευτική, πολιτιστική, αθλητική).

Ανάμεσα στους ιδρυτές ξεχώριζαν, ο επιχειρηματίας Μιχαήλ Μανούσκος, ο ανώτατος αξιωματικός του Π.Ν. Νότης Καμπέρος, ο διευθυντής του Ταχυδρομείου Σταύρος Μαραγκουδάκης, ο έμπορος Νίκος Ανδρόνικος, ο αξιωματικός του Στρατού Δημήτριος Σκλιάς, ο δικηγόρος Νικόλαος Ζαχαρίας, ο συμβολαιογράφος Αθανάσιος Μέρμηγκας, ο οικονομολόγος Ιωάννης Κεκκές, και ασφαλώς η οικογένεια των εμπόρων Ανδριανόπουλων, με πολύμορφη δραστηριότητα στην Πειραϊκή κοινωνία.

Ο πρώτος ιστορικός αγώνας διεξήχθη στις 30 Απριλίου του 1925. Επρόκειτο για μια αναμέτρηση με την ομάδα του γαλλικού πολεμικού πλοίου Ζαν Ντ’ Αρκ, στο Ποδηλατοδρόμιο, το οποίο ήταν η πρώτη έδρα του Ολυμπιακού μας!

Το τελικό αποτέλεσμα 6-0 για τον Ολυμπιακό, ο οποίος στο ξεκίνημά του ταυτίζεται με τους Ανδριανόπουλους. Πέντε αδέλφια που έγραψαν ιστορία αφού τίμησαν παίζοντας την ίδια εποχή και την ιερή Ερυθρόλευκη φανέλα αλλά και την Εθνική Ελλάδος.

Δύναμη του Συλλόγου μας ήταν, από τον πρώτο καιρό, μετά την ίδρυσή του, κιόλας, οι πολυπληθείς οπαδοί μας, οι οποίοι έδειχναν την υποστήριξή τους ακόμη και στους φιλικούς αγώνες! Εναντίον του Παναθηναϊκού, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, εναντίον του Εθνικού στο Ποδηλατοδρόμιο, εναντίον του Απόλλωνα ή της ΑΕΚ στο γήπεδο του Ρουφ…

Ο κόσμος μας ήταν πάντοτε εκεί και εκδήλωνε τη συμπαράστασή του στην ομάδα! Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι φίλαθλοί μας επέστρεφαν στον Πειραιά με τα πόδια, πανηγυρίζοντας κάποια σημαντική επιτυχία. Περνούσαν από τους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας για να διατρανώσουν τη νίκη επί των Αθηναίων, κατηφόριζαν την οδό Πειραιώς και κατέληγαν με ζητωκραυγές στον κεντρικό Πειραιά, αλλά και ακόμη παραπέρα στις απόμακρες φτωχογειτονιές. Ήταν οι στιγμές της δικαίωσης, της καταξίωσης που έφερνε η νίκη επί των Αθηναίων ανταγωνιστών!

Ήταν πολύ νωρίς, στον 20ό αιώνα, όταν ο Θρύλος (όπως, δικαίως, ονομάστηκε αργότερα ο Σύλλογός μας) άρχισε να χτίζει την τεράστια, όπως εξελίχθηκε με την πάροδο των ετών και των δεκαετιών, τροπαιοθήκη, την οποία διαρκώς μεγαλώνουμε, μέχρι και τις μέρες μας…

Μόλις το 1931 κατακτούμε το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία μας, το οποίο διοργανώθηκε στο πρότυπο της εθνικής κατηγορίας, έτσι όπως επανήλθε αρκετές φορές αργότερα για να οριστικοποιηθεί το 1959, με τη δημιουργία του εθνικού πρωταθλήματος.

Ήδη ο Σύλλογός μας είχε αρχίσει να καταγράφεται, στη συνείδηση της φίλαθλης κοινής γνώμης, ως η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική δύναμη στην χώρα. Είχαμε διαδοχικές επιτυχίες, επί όλων των αντιπάλων μας και το όνομα ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ είχε αρχίσει, από πολύ νωρίς, να γιγαντώνεται! Η συρροή του κόσμου στα παιχνίδια του Ολυμπιακού μας ήταν εντυπωσιακή, καθώς άπαντες επιθυμούσαν διακαώς να δουν την ομάδα μας να αγωνίζεται…

Ταυτόχρονα το όνομα ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ υπάρχει στα χείλη όλων των ταξιδευτών που ξεκινούν από το Λιμάνι του Πειραιά και μεταφέρουν το ερυθρόλευκο μήνυμα στη νησιωτική Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο. Μια αθλητική υπερδύναμη έχει γεννηθεί στο Μεγάλο Λιμάνι…

«Φευγάτ’ από μπρος, φευγάτ’ από μπρος…!»

Κάθε αντίπαλος του Ολυμπιακού ήξερε τι τον περιμένει. Στο πρώτο πρωτάθλημα Εθνικής Κατηγορίας της περιόδου 1930-31 ο Ολυμπιακός κατέγραψε ανεπανάληπτους θριάμβους μέσα στο Ποδηλατοδρόμιο, αλλά και στα άλλα γήπεδα των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Με 3-1 έχασαν σχεδόν όλοι μέσα στο Ποδηλατοδρόμιο! Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Άρης, Απόλλωνας, Ηρακλής και ΠΑΟΚ. Μοναδική εξαίρεση ο Εθνικός, ο οποίος ηττήθηκε με 4-1!

Όλα αυτά, τα σπουδαία κατορθώματα αποτέλεσαν τεράστια πηγή έμπνευσης για τον Μίμη Ξ. Βασιλειάδη, ο οποίος έγραψε τους στίχους και τον Γιάγκο Ε. Λαουτάρη που συνέθεσε την μουσική του πρώτου ύμνου του Ολυμπιακού μας! «Ένα, δύο, τρία γκολ, παντού πανικός! Θρίαμβος, νίκη, Ολυμπιακός!». Ένας ύμνος που τον τραγουδούσαν οι παίκτες και οι φίλαθλοι με σφιγμένες γροθιές και δάκρυα στα μάτια! Ένας ύμνος που συγκινούσε, συγκλόνιζε και ηλέκτριζε ολόκληρη την Ελλάδα. Αντηχούσε και αντιλαλούσε σε όλο τον Πειραιά, σε όλη την Ελλάδα.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

Στίχοι: Μίμης Ξ. Βασιλειάδης

Μουσική: Γιάγκος Ε. Λαουτάρης

ΦΕΥΓΑΤ’ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣ

ΦΕΥΓΑΤ’ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣ, ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΠΑΙΝΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

ΦΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ, ΚΑΡΔΙΑ ΜΕΣ’ ΣΤΑ ΣΤΗΘΙΑ

ΠΟΥ ΔΩΣΑΝ ΘΡΙΑΜΒΟΥΣ, ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ, ΑΤΡΟΜΗΤΟΙ ΛΥΚΟΙ

ΚΑΙ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΞΑΝΑΝΟΙΓΕΙ Η ΝΙΚΗ!

ΠΑΣΑΡΕΙ Ο ΕΝΑΣ, Ο ΑΛΛΟΣ ΣΟΥΤΑΡΕΙ

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΑ ΧΑΝΕΙ ΣΩΣΤΟΣ ΠΑΝΙΚΟΣ,

ΑΥΤΟΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΑΡΚΑΡΕΙ,

ΘΡΙΑΜΒΟΣ, ΝΙΚΗ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

ΦΕΥΓΑΤ’ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣ,

ΦΕΥΓΑΤ’ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣ, ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΠΑΙΝΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΔΙΑΛΕΚΤΑ, ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑ!

ΔΥΝΑΜΗ, ΤΕΧΝΗ, ΑΤΣΑΛΙ ΚΑΡΔΙΑ

ΕΝΑ, ΔΥΟ, ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΠΑΝΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΣ

ΘΡΙΑΜΒΟΣ, ΝΙΚΗ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

ΚΟΚΚΙΝΟ-ΑΣΠΡΟ, ΠΑΝΤΙΕΡΑ ΓΝΩΣΤΗ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΙΚΕΣ ΠΑΝΤΟΥ ΞΑΚΟΥΣΤΗ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΦΙΛΙΚΟΣ

ΠΕΙΡΑΙΑΣ, ΘΡΙΑΜΒΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΙΚΗ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥΣ

Η ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥΣ

ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ, ΑΛΑΛΑΓΜΟΣ!

ΚΟΚΚΙΝΟ-ΑΣΠΡΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΔΙΑΛΕΚΤΑ, ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑ

ΔΥΝΑΜΗ, ΤΕΧΝΗ, ΑΤΣΑΛΙ ΚΑΡΔΙΑ!

ΕΝΑ, ΔΥΟ, ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΠΑΝΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΣ

ΘΡΙΑΜΒΟΣ, ΝΙΚΗ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΜΕ Τ’ΑΣΠΡΟ, ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΚΟΚΚΙΝΗ ΛΑΜΨΗ

Ο ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΟΛΑ ΕΝΩΜΕΝΑ, ΣΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΤΟ ΧΩΜΑ

ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙ «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ»

ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΔΙΑΛΕΚΤΑ, ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑ,

ΔΥΝΑΜΗ, ΤΕΧΝΗ, ΑΤΣΑΛΙ ΚΑΡΔΙΑ

ΕΝΑ, ΔΥΟ, ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΠΑΝΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΣ

ΘΡΙΑΜΒΟΣ!

ΝΙΚΗ!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

1931-1944

Μετά το πρώτο πρωτάθλημα, το 1931, ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς συνέχισε με επιτυχίες, τίτλους και διακρίσεις. Ήμασταν ξανά πρωταθλητές τη σεζόν 1932-33 (παρά την χρεοκοπία της Ελλάδας, όπως έγραφαν τότε οι εφημερίδες), αφήνοντας πίσω μας Άρη και ΑΕΚ, ενώ και την περίοδο 1933-34, ήμασταν εκ νέου πρωταθλητές, νικώντας τον Ηρακλή μέσα-έξω. Ταυτόχρονα σημειώναμε νίκες και μόνο νίκες στους διεθνείς αγώνες, παίζοντας, μεταξύ άλλων, με την αυστριακή Βίνερ και την ελβετική Σεντ Γκάλεν. Την περίοδο 1934-35 το πρωτάθλημα άρχισε, αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ αφού, αφενός η διοργάνωση του 4ου Βαλκανικού ποδοσφαιρικού Κυπέλλου, αφετέρου η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, λόγω πολιτικών και στρατιωτικών ταραχών, «ανάγκασαν» την ΕΠΟ να το διακόψει.

Η επόμενη χρονιά (1935-36) ήταν σημαδιακή για τον Σύλλογό. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ κατατρόπωσε με 6-1 τον Παναθηναϊκό, στο μεταξύ μας παιχνίδι και οι φίλαθλοί μας έκαναν πορεία σε όλη την Αθήνα για να γιορτάσουν! Η ενδέκατη χρονιά στην ιστορία του Ολυμπιακού (1936-37) συνδυάστηκε με το δέκατο Πρωτάθλημα Πειραιά και το πέμπτο Πανελλήνιο και μάλιστα χωρίς να έχει καμία απώλεια βαθμών, αφού η ομάδα μας ολοκλήρωσε αήττητη την περίοδο, ενώ την επόμενη σεζόν (1937-38), έχοντας τον Γιάννη Βάζο σε μεγάλα κέφια, ο Ολυμπιακός μας κατατρόπωνε όλες τις αντίπαλες άμυνες, με τα γκολ του και ακόμη ένα πρωτάθλημα κατηφόρισε στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Επίσης αήττητο! Σε σύνολο δώδεκα διοργανώσεων, είχαμε πλέον κατακτήσει, συνολικά, 6 τίτλους!

Ακολούθησε ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Στις 27 Οκτωβρίου αρκετοί παίκτες μας ταξίδεψαν στην Πάτρα, για να παίξουν με τη μικτή Πειραιά, εναντίον της μικτής Πάτρας, για το Πρωτάθλημα Πόλεων. Δεν πρόλαβαν να γυρίσουν σπίτι τους, αφού τα χαράματα της άλλης μέρας είχε κηρυχθεί ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Ο Ολυμπιακός μας πλήρωσε το τίμημα με τον θάνατο ποδοσφαιριστών, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους είτε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, είτε κατά τα Δεκεμβριανά (όπως ο Αναματερός), είτε αργότερα, στον Εμφύλιο, ο οποίος ακολούθησε (όπως ο Νίκος Γόδας, ο οποίος στην τελευταία του επιθυμία, ζήτησε να εκτελεστεί με την φανέλα του Ολυμπιακού!)… Σε τέτοιες συνθήκες, γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης, το ποδόσφαιρο έμοιαζε με πολυτέλεια. Παίκτες και φίλαθλοι ανήκαν -κατά τεκμήριο- στην κατηγορία των στρατεύσιμων και επιστράτων, οπότε δεν υπήρχαν περιθώρια για μπάλα. Μαύρη περίοδος, για την Ελλάδα ολόκληρη…

Όσο η φωτιά του πολέμου έκαιγε την Ελλάδα η «Θύελλα του Πειραιά» όπως ανέφεραν την ομάδα μας οι εφημερίδες της εποχής για να της αποδώσουν την επιθετικότητα και την ορμή που υπάρχει στο dna του συλλόγου μας, έγινε σύμβολο αντίστασης και φυσικά ποτέ δεν έπαιξε φιλικό με τους Ναζί κατακτητές όπως άλλοι σύλλογοι.

Με το πέρας των πολέμων, ο Σύλλογός μας βρέθηκε, με την απελευθέρωση της Ελλάδας και την επιστροφή, σιγά-σιγά, στην ομαλότητα, έτοιμος να συνεχίσει ως πρωταγωνιστής…!

Το πρώτο αστέρι!

Ο Πόλεμος τελείωσε. Η Ελλάδα συνεχίζει να κλονίζεται, από εσωτερικά προβλήματα, με τον Εμφύλιο Πόλεμο να μαίνεται. Ο Ολυμπιακός συνεχίζει το δρόμο του προς την κορυφή. Τη σεζόν 1946-47 ο Ολυμπιακός επανήλθε στις επιτυχίες και μάλιστα με τρόπο θριαμβευτικό, αφού κατακτήσαμε Πρωτάθλημα και Κύπελλο! Σημαδιακή στιγμή για τον μεγαλύτερο ελληνικό Σύλλογο, καθώς αυτό ήταν το πρώτο ΝΤΑΜΠΛ της ιστορίας μας! Στην πρώτη, ουσιαστικά, περίοδο που ομαλοποιήθηκε το Πρωτάθλημα, μπήκαν οι βάσεις για τη συγκρότηση του μεγάλου Ολυμπιακού, δείγμα γραφής για τα επόμενα χρόνια! Η συνέχεια στους θριάμβους δόθηκε τη σεζόν 1947-48 αφού στεφθήκαμε για όγδοη φορά πρωταθλητές, αφήνοντας πίσω μας Απόλλωνα και ΠΑΟΚ.

Από το 1950 έως το 1960 ήταν η χρυσή δεκαετία του Ολυμπιακού. Σε δέκα χρόνια, η ομάδα μας κατέκτησε 7 πρωταθλήματα και άλλα τόσα Κύπελλα, αλλά και 5 νταμπλ! Μάλιστα, ήταν η σημαδιακή δεκαετία, κατά την οποία ο Ολυμπιακός μας κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημα της ιστορίας τους, φτάνοντας σε ένα μοναδικό, για την εποχή επίτευγμα και «ράβοντας» το πρώτο αστέρι στην ένδοξη και τιμημένη φανέλα! Το 1954, μάλιστα κάναμε το νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο) και φτάσαμε, έτσι, τα δέκα πρωταθλήματα, αρχίζοντας παράλληλα ένα μοναδικό, ιστορικό ρεκόρ, για την εποχή, εκείνο των 6 συνεχόμενων πρωταθλημάτων!

Το ρεκόρ αυτό είναι που απέδωσε για την αιωνιότητα το προσωνύμιο «ΘΡΥΛΟΣ» στην ομάδα μας.

Το 1954, οπότε ο Ολυμπιακός μας «κλείνει» την πρώτη δεκάδα πρωταθλημάτων, τερματίσαμε μπροστά από τον αιώνιο αντίπαλο, Παναθηναϊκό, σε ένα αήττητο πρωτάθλημα, με οκτώ νίκες και δύο ισοπαλίες και 33 γκολ υπέρ και 3 γκολ κατά, συγκεντρώνοντας 28 βαθμούς, έναντι 25 του ΠΑΟ.

Από το 1950 και μετά οπότε και διαδόθηκε το ραδιοφωνικό σήμα στην Ελλάδα, η ομάδα με τα ερυθρόλευκα παίρνει μυθικές διαστάσεις!

Παίκτες ήρωες, γίγαντες της Ιστορίας μας πήραν θέση στον Πάνθεον του Ολυμπιακού:

Γιάννης, Γιώργος, Ντίνος, Βασίλης και Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, Κλειδουχάκης, Λεκκός, Πεζώνης, Γραμματικόπουλος, Βάζος, Χέλμης, Αναματερός, Ρωσσίδης, Κοτρίδης, Δαρίβας, Δρόσος, Θεοδωρίδης, Υφαντής, ο μέγας Μπέμπης και ο γίγαντας Μουράτης…

Ονόματα που προκαλούν δέος και σεβασμό. Προσκλητήριο γιγάντων για όσους έγραψαν την συγκλονιστικότερη αθλητική ιστορία.

1925-1954

Η 10η Μαρτίου του 1925 γράφεται στη ιστορία του ελληνικού και παγκόσμιου αθλητισμού με χρυσά γράμματα! Η ημέρα ίδρυσης του μεγαλύτερου ελληνικού Συλλόγου, του Ολυμπιακού!     Της ομάδας που έγινε ο ΘΡΥΛΟΣ του Ελληνικού Αθλητισμού και μια ταυτότητα υπερηφάνειας για τους ανθρώπους του μόχθου, της εργατιάς. Για τους ΝΙΚΗΤΕΣ της ζωής.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
1955-1975

Τα έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα – Θρύλος!

Ο Ολυμπιακός μας, η ομάδα του Πειραιά έγινε ομάδα όλων των Ελλήνων. Ήταν η εποχή που ο Ολυμπιακός έγινε ΘΡΥΛΟΣ, πλάθοντας γενιές και γενιές νέων Ολυμπιακών, με θαυμαστά επιτεύγματα! Στα ξένα γήπεδα, οι φίλαθλοί μας χειροκροτούσαν περισσότερο και από το δικό μας γήπεδο αναγνωρίζοντας την αγωνιστική ανωτερότητά μας, ενώ το ενδιαφέρον όλης της φίλαθλης Ελλάδας ήταν έντονο για τους αγώνες του Θρύλου μας.

Πριν από την έναρξη του πρώτου Πρωταθλήματος Α’ Εθνικής, τη σεζόν 1959-60, ο Ολυμπιακός μας παρουσίαζε 15 τίτλους σε 23 διοργανώσεις, 8 κατακτήσεις κυπέλλου και 6 Νταμπλ! Μία μοναδική επιτυχία, η οποία οφειλόταν στους σπουδαίους παίκτες που φόρεσαν την ερυθρόλευκη φανέλα, σε όλη αυτή την περίοδο.

Σε αυτή την περίοδο η ομάδα μας κάνει το ρεκόρ των έξι συνεχόμενων πρωταθλημάτων (1954 το οποίο προαναφέραμε, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959), και ο Σύλλογός μας μπαίνει στη συνείδηση των Ελλήνων ως ΘΡΥΛΟΣ, κάνοντας υπερήφανους τους απανταχού υποστηρικτές μας!

Στον δρόμο προς το δεύτερο αστέρι, τη δεύτερη δεκάδα τιμημένων πρωταθλημάτων.

Κυπελλούχοι ήμασταν επίσης τις χρονιές 1957, 1958, 1959, 1960, 1961 κατακτώντας έτσι και 5 συνεχόμενα Κύπελλα Ελλάδας, ενώ παράλληλα κάναμε τρία συνεχόμενα νταμπλ (τις χρονιές 1957, 1958, 1959)!

Άλλες διακρίσεις σε αυτή την περίοδο ήταν ορισμένες κατακτήσεις του Κυπέλλου Πάσχα (1957, 1959), το Κύπελλο Χριστουγέννων (1956, 1958, 1959), καθώς και το Κύπελλο Αλληλεγγύης (1955).

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1958-59 η ομάδα μας κληρώθηκε να αντιμετωπίσει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης την Μπεσίκτας, αλλά πολιτικοί λόγοι δεν επέτρεψαν τη μετάβαση της αποστολής στη Τουρκία και δεν έγινε το ευρωπαϊκό ντεμπούτο, το οποίο ήρθε λίγο αργότερα, μέσα στη σεζόν, επί της Μίλαν (Σεπτέμβριος 1959)!

«Συστήνεται» και στην Ευρώπη!

Ο θρίαμβος, η νίκη, η επιτυχία, είναι πλέον συνώνυμο του Ολυμπιακού Συνδέσμου Φιλάθλων Πειραιώς. Μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο, κάθε αγωνιστική περίοδο, η οποία περνούσε, ο Θρύλος γιγαντωνόταν ολοένα και περισσότερο! Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του 1959 κάνει το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο απέναντι στην τεράστια Μίλαν, στο πρώτο ματς εκείνης της σεζόν, χρονικά! Ισοπαλία 2-2 και οι Ιταλοί μνημονεύουν ακόμη και σήμερα τον γίγαντα του ελληνικού ποδοσφαίρου!

Περίπου ένα μήνα μετά, ο Θρύλος αρχίζει τις υποχρεώσεις του στο πρώτο πρωτάθλημα Α’ Εθνικής, έχοντας παίξει πρώτα με Αργοναύτη, Ατρόμητο Πειραιώς και Πανελευσινιακό, στα τελευταία του παιχνίδια στο πρωτάθλημα Πειραιά!

Ο Ολυμπιακός κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος εκείνη τη σεζόν (3-0 επί του Παναθηναϊκού) και συνολικά 3 φορές, σε 4 χρόνια : 1959-60, 1960-61 (3-0 επί του Πανιώνιου) και 1962-63 (3-0 επί του Πιερικού). Παράλληλα, ο Θρύλος στέφθηκε Κυπελλούχος και τη σεζόν 1964-65, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 1-0, χάρη σε γκολ του «Φόντακα» Σιδέρη! Τη σεζόν 1959-60 κατακτήσαμε και το Κύπελλο Χριστουγέννων.

Παράλληλα, ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς, συνέχισε και τις ευρωπαϊκές διακρίσεις του και συμμετοχές. Συγκεκριμένα, συμμετείχαμε στο Κύπελλο Κυπελλούχων, στο Βαλκανικό Κύπελλο και στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Είχαμε πολλούς φιλικούς αγώνες με διεθνείς ομάδες, εκ των οποίων και με την Μπαρτσελόνα, την Παρτιζάν, την Γκρέμιο, τη Μικτή Ρόμα-Λάτσιο, τη Στεάουα, τη Σπαρτάκ Μόσχας, τη Γαλατάσαραϊ, τη Λέφσκι, αλλά και άλλες.

Που εσάρωσες τη Σάντος, την ομάδα του Πελέ!

Η ιστορία έκανε στάση στο χρόνο στις 4/7/1961 για το περίφημο παιχνίδι με την Σάντος του Πελέ.

Η ιστορική νίκη με 2-1 του Θρύλου επί της αήττητης μυθικής Σάντος του μεγαλύτερου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, έγινε τραγούδι και σύνθημα ενώ ταξίδεψε τον Ολυμπιακό σε όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο. . .

Ο Αντώνης Ποσειδώνας, ένας εκ των αμέτρητων μεγάλων που φόρεσαν την θρυλική φανέλα του Ολυμπιακού, πέτυχε το ένα από τα δύο γκολ, απέναντι στην ομάδα του τεράστιου Βραζιλιάνου άσου. Το άλλο το είχε πετύχει ο Τάσος Σουρούνης, με ασύλληπτη βολίδα από 25 μέτρα! Στον νεότερο ύμνο του Ολυμπιακού μας, μνημονεύεται ακόμη η σπουδαία αυτή ποδοσφαιρική βραδιά, όπως και το θρυλικό μαν του μαν του Κώστα Πολυχρονίου στο «μαύρο διαμάντι» της Εθνική Βραζιλίας.

Ακολούθησαν τα χρόνια της ομάδας του μεγάλου Μπούκοβι, του σπουδαίου Ούγγρου προπονητή, την διετία 1965-67. Πρωταθλητής Ελλάδος ο Ολυμπιακός μας στέφθηκε τη σεζόν 1965-66, αλλά και τη σεζόν 1966-67! Μία ομάδα με απίστευτους επιθετικούς ποδοσφαιριστές, τον Γιώργο Σιδέρη, τον Νίκο Γιούτσο, τον Βασίλη Μποτίνο, τον Παύλο Βασιλείου και τον Αριστείδη Παπάζογλου. Η ομάδα μας κέρδισε τους αντιπάλους της, με μεγάλα σκορ και δίκαια στέφθηκε πρωταθλήτρια και τις δύο χρονιές. Ενδεικτικά αναφέρουμε παρακάτω, μερικά σπουδαία παιχνίδια, από τις δύο αγωνιστικές αυτές περιόδους, οι οποίες σημάδεψαν για πάντα την τεράστια ιστορία του Θρύλου: 5-0 με τον Εθνικό, 2-0 επί της ΑΕΚ, 3-0 επί του Άρη στο Χαριλάου, 4-1 επί της Προοδευτικής, 4-0 επί του Εθνικού, 4-0 επί της ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη, 3-0 στο Αίγιο επί του Παναιγιάλειου, 5-0 στα Τρίκαλα και απονομή πρωταθλήματος για τη σεζόν 1965-66! 3-0 επί του Απόλλωνα, 4-1 μέσα στα Μέγαρα επί του Βύζαντα, 3-0 τον Πανιώνιο και τον Πανσερραϊκό, στο Καραϊσκάκη, 6-0 επί του Ηρακλή, 4-0 επί του Παναθηναϊκού, 4-0 επί της Προοδευτικής και ξανά τίτλος για τον ΘΡΥΛΟ!

Ο Μπούκοβι δεν μπόρεσε να σταθεί σε συνθήκες στρατιωτικού καθεστώτος και απελάθη στην πατρίδα του (Ουγγαρία). Είναι χαρακτηριστικές οι στιγμές της αποχώρησης του με κόσμο να κλαίει και να καταριέται.

Η ομάδα του Μπούκοβι κράτησε για πολλά χρόνια ένα ρεκορ με 11 συνεχόμενες νίκες σε αρχή Πρωταθλήματος, ρεκόρ που έσπασε η σύγχρονη ομάδα του Ολυμπιακού με προπονητή τον Μάρκο Σίλβα!

Ο Θρύλος στα χρόνια της δικτατορίας

Από το 1967 έως το 1974, η χώρα έζησε μια σκληρή δικτατορική περίοδο. Σε εκείνα τα χρόνια, αν και πολλά πράγματα ήταν απέναντι στον Ολυμπιακό, η ομάδα μας κατέκτησε τίτλους, όχι όμως όσους εδικαιούτο πραγματικά…

Η επιβολή της Χούντας των συνταγματαρχών είχε ολέθριες συνέπειες για τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας, καθώς απομακρύνθηκε ο Μπούκοβι και διαλύθηκε η μεγάλη ομάδα του, «του Μπούκοβι η ομαδάρα» όπως έμεινε στην Ιστορία.

Οι μαρτυρίες για την εχθρική στάση της Χούντας απέναντι στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ, την ομάδα που κατ εξοχήν εκφράζει το λαό της εργατιάς και του μόχθου, είναι πολλές.

Ιστορικό είναι το στιγμιότυπο σε αγώνα ΠΑΟ-Ολυμπιακός στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας όπου γίνεται από αξιωματικούς του καθεστώτος διακοπή του αγώνα και… παρατήρηση στον Σιδέρη να μην παίζει με πάθος!

Το 1968, ωστόσο, ο Θρύλος δεν μένει δίχως τίτλο και κατακτάμε το Κύπελλο Ελλάδας, απέναντι στον Παναθηναϊκό, με γκολ του Βασιλείου και νίκη 1-0! Η επάνοδος στις επιτυχίες, έρχεται τη σεζόν 1970-71, με την κατάκτηση του Κυπέλλου, νικώντας 3-1 τον ΠΑΟΚ στον τελικό! Την ίδια χρονιά στο στάδιο Καραϊσκάκη, υπήρξε η πρώτη μαζική αντίδραση, κατά του δικτάτορα Παπαδόπουλου, κατά τη διάρκεια του τελικού Κυπέλλου Κυπελλούχων μεταξύ Τσέλσι και Ρεάλ Μαδρίτης.

Η περίοδος του Προέδρου Νίκου Γουλανδρή, η οποία ακολούθησε, γέμισε χαρές τον φίλαθλο κόσμο μας. Χρυσή τριετία, όπως συχνά αποκαλείται! Μεγάλοι διεθνείς ποδοσφαιριστές δημιούργησαν απίστευτα ρεκόρ, την τριετία 1973-75, σε νίκες, σκορ και τέρματα, αλλά και κατακτήσεις τίτλων! Τρία πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα προστέθηκαν στην -ήδη τεράστια- συγκομιδή του Θρύλου μας, ο οποίος διαρκώς γέμιζε την τροπαιοθήκη με κούπες! Το 1972-73 είναι μια μεγάλη χρονιά για τον Ολυμπιακό μας, καθώς κατακτήσαμε τόσο το πρωτάθλημα, όσο και το Κύπελλο (1-0 τον ΠΑΟΚ με Αγγελή), φτάνοντας παράλληλα στο ΕΒΔΟΜΟ Νταμπλ της ιστορίας του Συλλόγου μας, συγκεντρώνοντας 94 βαθμούς, με μία μόνο ήττα σε όλο το Πρωτάθλημα. Παράλληλα, είχαμε ρεκόρ αμυντικής επίδοσης, με μόλις 13 γκολ παθητικό, σε 34 αγώνες. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά σπουδαία ματς: 5-0 επί των Τρικάλων, 3-0 με τον Φωστήρα, 3-0 με το Αιγάλεω, 3-0 με τον Εθνικό, 4-0 τον Ατρόμητο, 5-1 στη Φιλαδέλφεια επί της ΑΕΚ, 1-0 τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο με Ρομέν Αργυρούδη, 6-0 με τον Πανσερραϊκό… Ένας Θρύλος, πραγματική απόλαυση!

Τη σεζόν 1973-74 ο Ολυμπιακός μας παίρνει… μόνο το πρωτάθλημα, δημιουργώντας ρεκόρ με 102 γκολ στην επίθεση και 14 στην άμυνα, έχοντας μεγαλύτερο συντελεστή τερμάτων! Ενδεικτικά ο Ολυμπιακός μας είχε επιτύχει ένα 6-0 στο Αιγάλεω, νίκησε 6-0 τον Πανσερραϊκό στο Καραϊσκάκη, 5-1 τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, 3-0 τον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη, 8-2 τον Απόλλωνα, 5-0 το Αιγάλεω, 11-0 τον ΟΦΗ, 4-0 την ΑΕΚ, 4-0 τον Άρη, 4-0 τον Απόλλωνα, 4-0 την Καβάλα… Ομάδα-όνειρο!

Το δεύτερο θρυλικό αστέρι!

Προχωρώντας στη σεζόν 1974-75, ο Ολυμπιακός μας κάνει εκ νέου το Νταμπλ, νικώντας τον Παναθηναϊκό στον τελικό με γκολ του Δαβουρλή 1-0 και το πρωτάθλημα βάφεται και πάλι ερυθρόλευκο! Παράλληλα, ο Θρύλος του ελληνικού ποδοσφαίρου ράβει στη φανέλα του το δεύτερο αστέρι, συμπληρώνοντας το 1975 20 ολόκληρα πρωταθλήματα, έχοντας αφήσει ήδη πίσω του τους αντιπάλους του και βάζοντας πλώρη για ακόμη μία δεκάδα και πολύ μεγαλύτερες διακρίσεις, στο μέλλον! Με σύστημα βαθμολογίας 2-1, ο Θρύλος μας άφησε δεύτερη την ΑΕΚ, σε πρωτάθλημα 34 αγωνιστικών, πετυχαίνοντας 24 νίκες και έχοντας 9 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα. Η ομάδα μας έβαλε 65 γκολ και δέχθηκε 21, συγκεντρώνοντας 57 βαθμούς, έναντι 55 της ΑΕΚ.

Μια περίοδος που γράφτηκε απο κολοσσούς των γηπέδων όπως οι Μουστακλής, Ψύχος, Ποσειδών, Γκαβέζος, Στεφανάκος, Πολυχρονίου, Κώστας και Αριστείδης Παπάζογλου, Σουρούνης, οι «μπέμπηδες» Τζανετουλάκος, Πλέσσας, Μιλήσης, Σάββας Παπάζογλου,  Σημαντήρης, Παυλίδης, Βασιλείου, Μποτίνος, Φρονιμίδης, Αγανιάν, Στολίγκας, Σιώκος, Αγγελής, Συνετόπουλος, Δεληκάρης, Καραβίτης, Υβ Τριαντάφυλλος, Λοσάντα, Γκλέζος, Βιέρα, Αργυρούδης, Περσίδης, Ζαντέρογλου!

Για ποιόν να πρωτομιλήσεις…. Για τον μέγιστο Δαβουρλή, τον άφταστο Γκαϊτατζή, τον συγκλονιστικό Γιούτσο που έκανε τα πλήθη να παραληρούν με το πασίγνωστο σύνθημα «έμπαινε Γιούτσο», τον ανίκητο Κελεσίδη ή τον μοναδικό «Φόντακα» τον επιθετικό τρόμο της ομάδας μας Γιώργο Σιδέρη που συμπύκνωνε στα χαρακτηριστικά του την ταυτότητα του Συλλόγου με την επιθετικότητα και τη δύναμη του…

1955-1975

Ο Ολυμπιακός μας, η ομάδα του Πειραιά έγινε ομάδα όλων των Ελλήνων. Ήταν η εποχή που ο Ολυμπιακός έγινε ΘΡΥΛΟΣ, πλάθοντας γενιές και γενιές νέων Ολυμπιακών, με θαυμαστά επιτεύγματα! Στα ξένα γήπεδα, οι φίλαθλοί μας χειροκροτούσαν περισσότερο και από το δικό μας γήπεδο αναγνωρίζοντας την αγωνιστική ανωτερότητά μας, ενώ το ενδιαφέρον όλης της φίλαθλης Ελλάδας ήταν έντονο για τους αγώνες του Θρύλου μας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
1976-2001

Το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα στον Θρύλο!

Το 1979 ομάδα επιφανών εφοπλιστών ανέλαβε τις τύχες της ομάδας! Ανάμεσα τους και ο Μιλτιάδης Μαρινάκης,  πατέρας του ηγέτη του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη,   ο οποίος πρόσφερε τα μέγιστα και από τη θέση του Γενικού Αρχηγού. Το καλοκαίρι του 1979 το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής γίνεται επαγγελματικό, για πρώτη φορά στην ιστορία και το κατακτά ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ. Στο περίφημο μπαράζ του Βόλου, με τον Άρη! Η σεζόν άρχισε το με τον Βεσελίνοβιτς στον πάγκο, ενώ στην πορεία ανέλαβε ο Καζιμίρ Γκόρσκι. Τα πρώτα τέσσερα επαγγελματικά Πρωταθλήματα και συνεχόμενα (1980, 1981, 1982, 1983) καταλήγουν στη συλλογή του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Η χρυσή τετραετία του Προέδρου Σταύρου Νταϊφά, όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται η συγκεκριμένη περίοδος, με ποδοσφαιριστές όπως ο Αρβανίτης, ο Γαλάκος, ο Μίχος, ο Νοβοσέλατς, ο Νικολούδης, ο Λεμονής, ο Αναστόπουλος, ο Μητρόπουλος, ο Περσίας, ο Κουσουλάκης, ο Κοκολάκης, ο Βαμβακούλας.

Το 1980 ο Ολυμπιακός υιοθετεί τον νέο ύμνο του,  τον οποίο έγραψαν οι Σπύρος Βαλσαμάκης και Σωτήρης Κιλιμάντζος και τον οποίο ερμήνευσε ο Χρήστος Βολιώτης. «Θρύλε των γηπέδων» ονομάστηκε και απέδιδε το μεγαλείο του Συλλόγου μας, από την ίδρυση, έως την αιωνιότητα! Οι στίχοι του, μιλούν στην καρδιά του κάθε φιλάθλου μας, καθώς ενώνουν την παλιά με τη νέα εποχή της ομάδας μας, το ένδοξο παρελθόν και τις τεράστιες επιτυχίες και νίκες, με το λαμπρό μέλλον που ακολουθεί, γεμάτο περηφάνια και δόξα!

Ο νέος ύμνος συναρπάζει τους απανταχού φιλάθλους μας, την αιώνια δύναμη του Ολυμπιακού μας, τον πύρινο κόσμο μας… «που δεν λυγά ποτέ»! Ο «Δαφνοστεφανωμένος» του ελληνικού αθλητισμού, ταυτίζεται, μέσα από τον ύμνο, με τη θέληση, το πάθος και πάνω από όλα με το ευ αγωνίζεσθαι. Ολυμπιακός σημαίνει να αγωνίζεσαι και να παλεύεις πάντα για την νίκη. Μέχρι το τελευταίο λεπτό!

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

ΘΡΥΛΕ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ

ΔΑΦΝΟΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΕ ΜΕΓΑΛΕ ΚΑΙ ΤΡΑΝΕ

ΕΧΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ,

ΤΟΝ ΠΥΡΙΝΟ ΣΟΥ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕ ΛΥΓΑ ΠΟΤΕ.

ΟΛΥΜΠΙ, ΟΛΥΜΠΙ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ

ΟΜΑΔΑ ΟΜΑΔΑΡΑ ΜΟΥ,

ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ,

ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΡΑ ΜΟΥ! 

ΔΟΞΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ

ΧΙΛΙΟΤΡΑΓΟΥΔΙΣΜΕΝΕ, ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΞΑΚΟΥΣΤΕ.

ΤΡΕΜΟΥΝ ΣΤ’ ΑΚΟΥΣΜΑ ΣΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ

ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ Η ΣΑΝΤΟΣ ΚΙ Ο ΠΕΛΕ. 

ΟΛΥΜΠΙ, ΟΛΥΜΠΙ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ

ΟΜΑΔΑ ΟΜΑΔΑΡΑ ΜΟΥ,

ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ,

ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΡΑ ΜΟΥ!

8/2/1981: Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Το 1981 ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ φτάνει στο 9ο νταμπλ της Ιστορίας του κατακτώντας Πρωτάθλημα και Κύπελλο, όμως η συγκεκριμένη χρονιά δεν θα μπορούσε να έχει χρυσά χρώματα στις σελίδες της Ιστορίας αφού στην κοινή μας μνήμη έχει καταγραφεί ως η χρονιά της μεγαλύτερη τραγωδίας για τον Σύλλογο και για το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Στο παιχνίδι με την ΑΕΚ, στις 8-2-1981 21 φίλαθλοι χάνουν τη ζωή τους στη «Θύρα 7» του γηπέδου μας

Το πρωτάθλημα βρίσκεται στην 20ή αγωνιστική και η ΑΕΚ απέχει δύο βαθμούς από τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας. Όλα τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί. Ο ήλιος βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο του όταν οι φίλαθλοί μας άρχισαν να εισέρχονται στο γήπεδο, παρά το γεγονός πως το παιχνίδι ξεκινούσε στις 15:15. Το γήπεδο κατάμεστο από νωρίς, τα τραγούδια προάγγελος της γιορτής που επρόκειτο να επακολουθήσει, με το σπουδαίο ματς. Κανείς δεν μπορούσε να σκεφτεί τι θα επακολουθήσει…

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ μας είχε παραταχθεί με τους: Σαργκάνη, Κυράστα, Βαμβακούλα, Παπαδόπουλο, Νοβοσέλατς, Κουσουλάκη, Περσία, Νικολούδη, Αναστόπουλο, Ορφανό και Γαλάκο.

Απέναντι η ΑΕΚ με σπουδαίους ποδοσφαιριστές όπως ο Αρδίζογλου, ο Μπάγεβιτς, ο Μαύρος.

Ο Ολυμπιακός ισοπεδώνει την Ένωση με 6-0 με 3 γκολ του Μάικ Γαλάκου και 3 από τους Κουσουλάκη, Ορφανό και Βαμβακούλα. Ο θρίαμβος έχει κάνει το Καραισκάκη πραγματικό ηφαίστειο. Οι πλέον ενθουσιώδεις φίλαθλοι μας, από τη Θύρα 7 τρέχουν να βγουν από το γήπεδο για να πανηγυρίσουν την τεράστια αυτή νίκη

Η θύρα δεν ήταν ανοιχτή όπως έπρεπε για να βγούν με ασφάλεια… Εκατοντάδες άνθρωποι έγιναν μια μάζα στη σκάλα πριν την καταραμένη αυτή πόρτα. Κάποιος γλίστρησε και μετά όλοι άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον προκαλώντας ασφυξία. Οι φωνές του θριάμβου έγιναν κραυγές αγωνίας, πόνου, απόγνωσης. 21 νεκροί και δεκάδες τραυματίες ο τραγικός απολογισμός.

21 φίλαθλοι που πλέον είναι οι Άγγελοι του Θρύλου:

Παναγιώτης Τουμανίδης, 14 ετών

Κώστας Σκλαβούνης, 16 ετών

Ηλίας Παναγούλης, 17 ετών

Γεράσιμος Αμίτσης, 18 ετών – φίλαθλος της ΑΕΚ

Γιάννης Κανελλόπουλος, 18 ετών

Σπύρος Λεωνιδάκης, 18 ετών

Γιάννης Σπηλιόπουλος, 19 ετών

Νίκος Φίλος, 19 ετών

Γιάννης Διαλυνάς, 20 ετών

Βασίλης Μάχας, 20 ετών

Ευστράτιος Λούπος, 20 ετών

Μιχάλης Κωστόπουλος, 21 ετών

Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου, 23 ετών

Σπύρος Ανδριώτης, 24 ετών

Κώστας Καρανικόλας, 26 ετων

Μιχάλης Μάρκου, 27 ετών

Κώστας Μπίλας, 28 ετών

Αναστάσιος Πιτσόλης, 30 ετών

Αντώνης Κουρουπάκης, 34 ετών

Χρήστος Χατζηγεωργίου, 34 ετών

Δημήτριος Αδαμόπουλος, 40 ετών

ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ! ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ…

Επάνοδος στους τίτλους

Μετά από ένα μικρό… διάλειμμα, ο επόμενος τίτλος για τον Ολυμπιακό μας έρχεται το 1987, όταν κερδίζουμε άνετα το πρωτάθλημα, με δέκα βαθμούς διαφορά απ’ τον δεύτερο Παναθηναϊκό. Από τότε άρχισαν τα λεγόμενα «πέτρινα χρόνια», η περίοδος της βαθιάς αγωνιστικής κρίσης του Ολυμπιακού μας, η οποία διήρκεσε έως τα μέσα της δεκαετίας του ‘90.

Η έλευση του Λάγιος Ντέταρι, το 1988, προκάλεσε θύελλα ενθουσιασμού στους πολυπληθείς φιλάθλους μας (μία λαοθάλασσα είχε υποδεχθεί τον σπουδαίο παίκτη, τότε), όμως τα πράγματα δεν ήλθαν όπως τα περιμέναμε, με αποτέλεσμα τα δύο Κύπελλα (1990, 1992) και το Σούπερ Καπ (1992), να είναι οι μοναδικοί τίτλοι που πανηγύρισε η οικογένεια του Ολυμπιακού, μέχρι το 1996…

Τη σεζόν 1992-93, πάντως, η ομάδα μας φτάνει, για πρώτη φορά στην ιστορία της, σε προημιτελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης (συγκεκριμένα του Κυπέλλου Κυπελλούχων), όπου και αποκλειστήκαμε από την ισπανική Ατλέτικο Μαδρίτης, αφού πρώτα είχαμε πανηγυρίσει σπουδαία πρόκριση, επί της Μονακό, με νίκη στο Πριγκιπάτο της Γαλλίας (με γκολ του Γιώργου Βαίτση)!

Το 1993 την προεδρία της ομάδας μας αναλαμβάνει ο Σωκράτης Κόκκαλης. Μετά από κάποια χρόνια ανομβρίας με τον Σωκράτη Κόκκαλη στο τιμόνι της ομάδας αρχίζουν και πάλι ημέρες δόξας με τον Θρύλο να σαρώνει τους τίτλους στην Ελλάδα. Από το 1997 ως το 2003 η ομάδα μας κατακτά 7 σερί πρωταθλήματα σπάζοντας το μυθικό ρεκόρ των 6 συνεχόμενων πρωταθλημάτων που έδωσε στην ομάδα το προσωνύμιο «Θρύλος». Το 1999 η ομάδα φτάνει στο νταμπλ και μια ανάσα από τα ημιτελικά του Champions League αλλά αποκλείεται στους «8» της διοργάνωσης από τη Γιουβέντους.

Αφήνοντας το Καραϊσκάκη, μόνο προσωρινά…

Στις 25 Μαΐου του 1997 ο Ολυμπιακός μας δίνει στο παλιό στάδιο Καραϊσκάκη το τελευταίο του ματς, με το εν λόγω γήπεδο δηλωμένο επίσημα ως έδρα. Νίκη στο παιχνίδι με την Καβάλα 6-0, σε ένα παιχνίδι, το οποίο μετατράπηκε σε φιέστα κατάκτησης του τίτλου, πρώτου μετά τα «πέτρινα χρόνια». Ιστορική στιγμή, για το θρυλικό στάδιο Καραϊσκάκη, πριν ο Ολυμπιακός περάσει σε νέα εποχή. Από τη σεζόν 1997-98 «μετακομίζουμε» στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας (ΟΑΚΑ), το οποίο χρησιμοποιούμε ως έδρα για τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, δίνουμε ορισμένα ματς πρωταθλήματος στο παλιό Καραϊσκάκη, ως… φιλοξενούμενοι, όπως με τον Αθηναϊκό (2-1), με τον Εθνικό (3-1) και κάνουμε ξανά φιέστα, με τη Βέροια τυπικά γηπεδούχο, στις 18 Μαΐου του 1998, σηκώνοντας ακόμη έναν τίτλο στο παλιό Καραϊσκάκη! Και τις επόμενες περιόδους, μέχρι να γκρεμιστεί το παλιό Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός μας έδωσε εκεί ελάχιστα ματς, με τους αντιπάλους μας να χρησιμοποιούν το φαληρικό στάδιο, ως έδρα.

Το τρίτο αστέρι στην ερυθρόλευκη φανέλα!

Το πρωτάθλημα του 2001 είναι επίσης σημαδιακό. Η ομάδα μας το κατακτά και κλείνει, έτσι, ακόμη μια δεκάδα τίτλων, φθάνοντας συνολικά τους 30 (!) και «ράβοντας» το τρίτο αστέρι στην φανέλα! Εκείνη τη σεζόν, ο Θρύλος αφήνει δεύτερο τον Παναθηναϊκό, σε πρωτάθλημα 30 αγωνιστικών, πετυχαίνοντας 25 νίκες και έχοντας 3 ισοπαλίες και μόλις 2 ήττες. Πέτυχε 84 γκολ και δέχθηκε 22, συγκεντρώνοντας 78 βαθμούς, έναντι 66 βαθμών (12 λιγότερους!) του ΠΑΟ.

Την εποχή αυτή σημάδεψαν με την παρουσία τους Παγκόσμια Αστέρια και τεράστιες μορφές του ελληνικού ποδοσφαίρου!

Ο μέγας σκόρερ Αναστόπουλος, Νοβοσέλατς, Βαμβακούλας, Σαργκάνης, Γαλάκος, Κουσουλάκης, Φούνες, Ντέταρι, Μίχος, Παπαδόπουλος, , Μητρόπουλος, Λεμονής, Ορφανός, Εσταβίγιο, ο άνθρωπος «ντρίμπλα» Μίλος Σέστιτς, Ξανθόπουλος, Περσίας, Τσαλουχίδης, ο ανεπανάληπτος Όλεγκ Προτάσοφ, Λιτόφτσενκο, Σάβιτσεφ, Τσιαντάκης, Εστάι, Κρίστενσεν, ο ΑΡΧΗΓΟΣ Κούλης Καραταίδης, ο Ίλια Ίβιτς, ο ένας και μοναδικός ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΠΙΑΛΗΣ και βέβαια τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας που έγραψαν τον ΘΡΥΛΟ των 7 Πρωταθλημάτων: ο αρχηγός των αρχηγών Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, ο Γιαννακόπουλος, ο Ελευθερόπουλος, ο  παγκόσμιος Γεωργάτος, ο Αλεξανδρής, ο Ανατολάκης, ο Μαυρογενίδης, ο Γκόγκιτς, ο Νινιάδης, ο Αμανατίδης και ο ΜΑΓΟΣ της ψυχής μας, ο μοναδικός Τζιοβάνι! …

1976-2001

Το 1979 ομάδα επιφανών εφοπλιστών ανέλαβε τις τύχες της ομάδας! Ανάμεσα τους και ο Μιλτιάδης Μαρινάκης,  πατέρας του ηγέτη του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη,   ο οποίος πρόσφερε τα μέγιστα και από τη θέση του Γενικού Αρχηγού. Το καλοκαίρι του 1979 το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής γίνεται επαγγελματικό, για πρώτη φορά στην ιστορία και το κατακτά ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
2002-2013

Το νέο Καραϊσκάκη και το κλείσιμο ενός κύκλου

Ο Ολυμπιακός μας στέφεται ξανά πρωταθλητής την περίοδο 2001-2002, ενώ τη σεζόν 2002-03 η ομάδα μας μετακομίζει από το ΟΑΚΑ στη Ριζούπολη. Μένουμε εκεί για δύο χρόνια και καταγράφονται στη Ριζούπολη κάποιες μεγάλες ευρωπαικές επιτυχίες όπως το 6-2 επι της Λεβερκούζεν και το 3-0 επί της Γαλατάσαράι.

Στις 30 Μαΐου του 2003 γκρεμίζεται ολοκληρωτικά το παλιό στάδιο Καραϊσκάκη. Στην πραγματικότητα, ένα κομμάτι απέμενε όρθιο, η ιστορική ΘΥΡΑ 7, η οποία «έπεσε» εκείνη την ημέρα, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και λατρείας, από τους φίλους της ομάδας μας, οι οποίοι βρέθηκαν εκεί. Παράλληλα, ο Ολυμπιακός μας σφραγίζει εκείνη τη χρονιά τον έβδομο συνεχόμενο τίτλο, σπάζοντας το ρεκόρ της ομάδας – θρύλου της δεκαετίας 1950-1960, με το πρωτάθλημα του 2003. Αρχίζουν τα έργα ανοικοδόμησης του νέου γηπέδου «Καραϊσκάκη», το οποίο ανοίγει τις πύλες του το καλοκαίρι του 2004, για να φιλοξενήσει τη συνέχεια της ιστορίας του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Πρώτο ματς στο νέο Καραϊσκάκη, ο Θρύλος μας δίνει απέναντι στην Καλλιθέα και νικά 2-1, στις 19 Σεπτεμβρίου του 2004!

Τις επόμενες 5 χρονιές η ομάδα μας συνεχίζει την, ήδη επιτυχημένη, πορεία της με 5 Πρωταθλήματα (2005, 2006, 2007, 2008, 2009) και 4 Νταμπλ (με τα Κύπελλα των 2005, 2006, 2008, 2009) αλλά και καλή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αρκετοί σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι Στολτίδης, Τουρέ, Νικοπολίδης, Σέζαρ, Γκαλέτι, Κοβάσεβιτς, Ραούλ Μπράβο, Μαρέσκα, Ντουντού, Τοροσίδης, Πάντος, Λεντέσμα, Λούα Λούα, Μπελούτσι, Μήτρογλου, μεταξύ των οποίων και οι παγκόσμιοι Καρεμπέ και Ριβάλντο, φόρεσαν τη φανέλα του Ολυμπιακού, σε αυτή την περίοδο, η οποία κλείνει το 2010…

Η σύγχρονη ιστορία επί Βαγγέλη Μαρινάκη

Το 2010 και συγκεκριμένα στις 18 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς, η προεδρική σκυτάλη περνάει στον Βαγγέλη Μαρινάκη, έναν άνθρωπο μεγαλωμένο και γαλουχημένο στα ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ. Μεγαλωμένος μέσα στην οικογένεια του ΘΡΥΛΟΥ, ο ηγέτης του Συλλόγου μας έζησε από πολύ μικρός τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ και όλα όσα πρεσβεύει, δίπλα στον αείμνηστο πατέρα του, Μιλτιάδη Μαρινάκη, ο οποίος είχε διατελέσει γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος, από τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Η πρώτη χρονιά του κ. Βαγγέλη Μαρινάκη στην προεδρία στέφει τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ πρωταθλητή, αφού ο ίδιος ο Πρόεδρος του Ολυμπιακού έκανε, προηγουμένως, όλες τις απαραίτητες μεταγραφικές κινήσεις, ώστε η ομάδα μας να έχει το καλύτερο ρόστερ και να επανέλθει στους τίτλους και τις διακρίσεις! Έφερε στο λιμάνι ποδοσφαιριστές όπως ο Μοντεστό, ο Ριέρα, ο Ρόμενταλ, ο Πάντελιτς, ο Τζιμπούρ, ο Μανιάτης, ο Φουστέρ, ο τεράστιος Αριέλ Ιμπαγάσα, αλλά και άλλους που άλλαξαν την Ιστορία! Η λειτουργία της ομάδας σε όλα τα επίπεδα αλλάζει και φτάνει τα στάνταρ των ομάδων της Ευρωπαικής ελιτ.

Επίσης, ο κ. Μαρινάκης εφάρμοσε και εφαρμόζει μια πολιτική Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, θέτοντας νέες βάσεις και στρατηγική σε όλες τις δράσεις προς την κοινωνία, πατώντας επάνω σε αρχές και θεμέλια, τα οποία υπήρχαν από την ίδρυση του Συλλόγου μας! Ο ιστορικός  «Αγώνας κατά της Φτώχειας», σε συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, για να υποστηρίξουμε τους πληγέντες από τις φυσικές καταστροφές της Αϊτής και του Πακιστάν, η Παγκόσμια Σύμπραξη με τη Unicef και η τεράστια προσφορά του Συλλόγου μας στον εμβολιασμό εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών σε όλο τον κόσμο, η μεγαλειώδης παρέμβαση στο προσφυγικό στο Λιμάνι του Πειραιά, η στήριξη στο Ίδρυμα «Ελπίδα», το ίδρυμα «Αργώ» και άλλες συνεχόμενες και καθημερινές ενέργειες δείχνουν την προσπάθεια του Συλλόγου μας να επιστρέψει στους ανθρώπους την αγάπη που δέχεται στηρίζοντας τους σε δύσκολες εποχές. Το όραμα του Βαγγέλη Μαρινάκη για έναν Ολυμπιακό που θα είναι και αγκαλιά για την κοινωνία έχει ήδη γίνει πράξη και αναγνωρίζεται από όλους τους Έλληνες.

Αγωνιστικά η ανωτερότητα του Ολυμπιακού μας, έναντι των αντιπάλων μας, αποτυπώθηκε μέσα από τη διαδρομή της ομάδας μας στη σεζόν 2010-11 και φυσικό επακόλουθο αυτής ήταν η κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή και η επάνοδος στις επιτυχίες. Κάτι που έγινε για 38η φορά στη μακρά ιστορία του Συλλόγου.

Με τον Ερνέστο Βαλβέρδε να παραμένει στο «τιμόνι» για ακόμη μία σεζόν, ο Ολυμπιακός ετοιμαζόταν να βαδίσει ξανά στον δρόμο των επιτυχιών. Στο δυναμικό έγιναν προσθήκες ουσίας, όπως ο Φέισα, ο Κόλιν Καζίμ Ρίτσαρντς, ο Γέστε, ο Μακούν, ο Ορμπάιθ, ο Μαρκάνο, αλλά και άλλοι, ώστε ο ήδη «δεμένος κορμός» να δυναμώσει ακόμη περισσότερο. Με την επιστροφή του Ολυμπιακού μας στο UEFA Champions League, η χρονιά θα επιφύλασσε σπουδαίες ευρωπαϊκές βραδιές για τους φιλάθλους μας και το Καραϊσκάκη θα έπαιρνε… φωτιά!

Και τη σεζόν 2011-12 η ομάδα μας απέδειξε περίτρανα τη χαώδη διαφορά της από τους αντιπάλους στο ελληνικό πρωτάθλημα. Παίζοντας θελκτικό ποδόσφαιρο και καταφέρνοντας να το συνδυάσει με τα αποτελέσματα που ήθελε, ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ μας στέφθηκε ξανά πρωταθλητής! Στην τελευταία σεζόν του Ερνέστο Βαλβέρδε στον πάγκο της ομάδας μας, όμως, το πρωτάθλημα μόνο… δεν έφτανε. Αποκλείσαμε όποιον βρήκαμε μπροστά μας, στον δρόμο προς την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας και νικώντας στον μεγάλο τελικό του Ολυμπιακού Σταδίου τον Ατρόμητο, πήραμε και αυτό τον τίτλο, φτάνοντας στο Νταμπλ νούμερο 15 της ιστορίας μας!

Ο Ολυμπιακός αρχίζει πλέον να κάνει μεγάλες νίκες σε επίπεδο Champions League σε μεγάλες ευρωπαϊκές έδρες. Εκτός έδρας νίκη επί της Μαρσέιγ, νίκη επί της Ντόρτμουντ στο Καραϊσκάκη και «υποταγή» της Άρσεναλ με 3-1 στο φαληρικό στάδιο ήταν μερικά από τα σπουδαία αποτελέσματα που πέτυχαν τη σεζόν 2011-12 οι «ερυθρόλευκοι» του Ερνέστο Βαλβέρδε. Οι εξαιρετικές εμφανίσεις στο UEFA Champions League συνεχίστηκαν και στο UEFA Europa League. Στις λεπτομέρειες η ομάδα μας δεν κατάφερε να φτάσει ακόμη πιο ψηλά στον θεσμό και να συνεχίσει στους «8» της διοργάνωσης. Στο τέλος της σεζόν, έκλεισε το κεφάλαιο Ερνέστο Βαλβέρδε. Ο Ισπανός αποχώρησε από τον πάγκο του Ολυμπιακού, αφήνοντας πίσω του τίτλους και παντοτινούς φίλους.

Το τέταρτο αστέρι!

Τον Ερνέστο Βαλβέρδε αντικατέστησε ο Λεονάρντο Ζαρντίμ. Ο Πορτογάλος τεχνικός ήρθε το καλοκαίρι του 2012, αλλά δεν ολοκλήρωσε τη σεζόν στο «τιμόνι» του Ολυμπιακού μας, με τη Διοίκηση να αναζητά το «κάτι παραπάνω» από τον άνθρωπο που κάθεται στον πάγκο. Τη θέση του Πορτογάλου πήρε ο Ισπανός Μίτσελ Γκονζάλεθ. Μία μεγάλη φυσιογνωμία του ισπανικού, αλλά και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου εν γένει, ο παλαιός αστέρας και αρχηγός της Ρεάλ Μαδρίτης, με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του, ανέλαβε να συνεχίσει το έργο και να πορευθεί με βάση το όραμα που ο κ. Βαγγέλης Μαρινάκης έχει για την ομάδα μας. Οδήγησε τον Ολυμπιακό μας στον 40ό τίτλο του πρωταθλητή στην ιστορία του Συλλόγου, ενώ παράλληλα έφτασε στο 26ο Κύπελλο, νικώντας 3-1 τον Αστέρα Τρίπολης στον τελικό!

Ο Ολυμπιακός μας έκανε έτσι κατά τη σεζόν αυτή (2012-2013) το 16ο νταμπλ στην ιστορία του, συνεχίζοντας στο μονοπάτι της δόξας, των διακρίσεων και των τίτλων, ράβοντας παράλληλα, σε μία μεγαλοπρεπή φιέστα, το τέταρτο αστέρι στην ένδοξη ερυθρόλευκη φανέλα. Πρώτος ο Θρύλος, σε 30 ματς, με 24 νίκες, 5 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα, με 77 βαθμούς, έναντι του δεύτερου ΠΑΟΚ, στο μείον 15 (62 βαθμοί) και γκολ 64 υπέρ και 16 κατά. Καλύτερη άμυνα και καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα! Ο Ολυμπιακός είχε στις τάξεις του παίκτες όπως ο Κάρολ, ο Μέγιερι, ο Τοροσίδης, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος, ο Μανωλάς, ο Μανιάτης, ο Αμπντούν, ο Τζιμπούρ, ο Φέισα, ο Πάντελιτς, ο Μασάδο , ο Μήτρογλου, ο Γκρέκο, ο Φετφατζίδης, και ο Δημήτρης Σιόβας, καθώς και άλλους ποιοτικούς παίκτες, οι οποίοι γράφτηκαν με χρυσά γράμματα, στην ιστορία του Συλλόγου μας!

Η κούπα εκείνης της σεζόν, προτού καταλήξει στα χέρια των θριαμβευτών πέρασε, σε μια βαθιά ιστορική στιγμή, μέσα από τ0ν δρόμο της δόξας, τον οποίο σχημάτιζαν οι προηγούμενες 39 κούπες, τις οποίες είχε κατακτήσει, μέχρι τότε, ο Θρύλος και για πρώτη φορά εμφανίζονταν όλες μαζί στο κάστρο του Θρύλου!

Μία εικόνα μεγαλοπρεπής, η οποία έμεινε και θα συνεχίσει να μένει, για πάντα, χαραγμένη στο μυαλό των φιλάθλων μας. Το τρίτο πρωτάθλημα του κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, σε ισάριθμα χρόνια προεδρίας, ήταν σαφώς ιστορικό.

Φυσικά, η ιστορία μας δεν σταματά εδώ, αλλά συνεχίζει να γράφεται… Μπαίνοντας στον δρόμο για το πέμπτο αστέρι, ο Ολυμπιακός εκτοξεύθηκε, στα χέρια του κ. Μαρινάκη, σε ακόμη περισσότερους τίτλους, αλλά και ευρωπαϊκές διακρίσεις και σπουδαίες «ερυθρόλευκες» βραδιές!

Ένας γαλαξίας αστέρων του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, φόρεσε την Ερυθρόλευκη:  Ζε Ελίας, Καστίγιο, Μπελούτσι, Ραούλ Μπράβο, ο Ζεβλάκοφ, ο Άλμπερτ Ριέρα, Γκαλέτι, Ντάρκο Κοβάσεβιτς, Μέλμπεργκ!

Ο Παγκόσμιος Κριστιάν Καρεμπέ, ο Γιάγια Τουρέ και ο Κέβιν Μιραλάς, ο «στρατηγός» Αριέλ Ιμπαγάσα, ο Πάντελιτς, ο Ριβάλντο, κάτοχος της «χρυσής μπάλας» και Παγκόσμιος Πρωταθλητής με τη Βραζιλία! Και σημαντικοί Έλληνες όπως οι Μανιάτης,  Τοροσίδης,  Αβραάμ Παπαδόπουλος, Σιόβας,  Μανωλάς.

Το τέταρτο αστέρι λάμπει πλέον πάνω από τον Πειραικό ουρανό. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ συνεχίζει στο δρόμο της δόξας και των επιτυχιών… Μια ομάδα, μια ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, μια ΓΡΟΘΙΑ. Η πορεία για το 5ο αστέρι, είχε μόλις άρχισει…

2002-2013

Ο Ολυμπιακός μας στέφεται ξανά πρωταθλητής την περίοδο 2001-2002, ενώ τη σεζόν 2002-03 η ομάδα μας μετακομίζει από το ΟΑΚΑ στη Ριζούπολη. Μένουμε εκεί για δύο χρόνια και καταγράφονται στη Ριζούπολη κάποιες μεγάλες ευρωπαικές επιτυχίες όπως το 6-2 επι της Λεβερκούζεν και το 3-0 επί της Γαλατάσαράι.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Στον δρόμο για το πέμπτο αστέρι!

Στον δρόμο για το πέμπτο αστέρι!

Τα 4 αστέρια, τα οποίο πλέον κοσμούν την τιμημένη ερυθρόλευκη ριγωτή φανέλα, πάνω από τον Δαφνωστεφανομένο Έφηβο, είναι τρανή απόδειξη του μεγαλείου αυτής της ομάδας, αυτού του Συλλόγου, αυτής της ΙΔΕΑΣ!. Tη σεζόν 2013-14 φτάσαμε στην κατάκτηση του 41ου πρωταθλήματος της ένδοξης ιστορίας μας, σε μία χρονιά γεμάτη ρεκόρ και ιστορικές στιγμές. Στην Ευρώπη, η ομάδα μας, παίρνοντας την πρόκριση στη φάση των «16» του UEFA Champions League αφήνοντας εκτός συνέχειας τις Μπενφίκα και Άντερλεχτ, θριάμβευσε στο «Γ. Καραϊσκάκης» με 2-0 σε βάρος της σπουδαίας Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και βρέθηκε μία «ανάσα» από την πρόκριση στα προημιτελικά στο «Ολντ Τράφορντ», με τη συνολική της παρουσία, όπως τόνισε χαρακτηριστική και ο ίδιος ο κ. Βαγγέλης Μαρινάκης, να μας επιτρέπει να «συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε»!

Ο ενδοξότερος Σύλλογος της Ελλάδας, ο Ολυμπιακός μας, τον Οκτώβριο του 2013 πρόσθεσε ακόμα μία σημαντική σελίδα στην ιστορία του. Συγκεκριμένα παρουσιάσαμε τη συνεργασία με τη UNICEF, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο Σύλλογός μας είναι πρωταγωνιστής και εκτός αγωνιστικών χώρων. Το λογότυπο της UNICEF μπήκε στο μπροστινό μέρος της ερυθρόλευκης φανέλας και ο μεγαλύτερος αθλητικός οργανισμός της χώρας πρόσθεσε τη δύναμή του σε ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα και η Boca Juniors, στην προσπάθεια της UNICEF, για να προσφέρει ένα καλύτερο παρόν και μέλλον στα παιδιά, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Με τη συνδρομή του Ολυμπιακού και του ηγέτη, κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά εμβολιάστηκαν και θα εμβολιάζονται, στην Ελλάδα και τον κόσμο και θα μπορούν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο. Έκτοτε άρχισε μία σειρά δράσεων με μπροστάρη πάντα τον Ολυμπιακό μας.

Την σεζόν 2014-2015 η ομάδα μας συνέχισε να γράφει ιστορία συμμετέχοντας στο UEFA Champions League. Σημείωσε νίκες που ανάγκασαν όλη την Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο του ενδοξότερου ελληνικού Συλλόγου. Στην πρεμιέρα του Α’ Ομίλου της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης σε μία μαγική βραδιά ο Θρύλος ανάγκασε την φιναλίστ της διοργάνωσης και πρωταθλήτρια Ισπανίας, Ατλέτικο Μαδρίτης να υποκλιθεί, νικώντας την με σκορ 3-2 στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Επόμενο… θύμα του Ολυμπιακού μας ήταν η πρωταθλήτρια Ιταλίας, Γιουβέντους την οποία νίκησε 1-0 στο φαληρικό γήπεδο. Ο Θρύλος στο φινάλε της φάσης των ομίλων νίκησε με 4-2 στον Πειραιά την πρωταθλήτρια Σουηδίας, Μάλμε και ολοκλήρωσε το γκρουπ με 9 βαθμούς. Συνεχίσαμε, έτσι, να εκπροσωπούμε το ελληνικό ποδόσφαιρο, στο UEFA Europa League.

Στις αρχές Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε αλλαγή στην τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού. Την θέση του Μίτσελ στην άκρη του πάγκου πήρε ο Πορτογάλος Βίτορ Περέιρα, ο οποίος είχε κατακτήσει πρωταθλήματα με την Πόρτο. Ο Πορτογάλος τεχνικός, με σημαντικές επιτυχίες στο βιογραφικό του ανέλαβε να συνεχίσει το έργο και να οδηγήσει τον Ολυμπιακό μας σε νέες επιτυχίες. Έτσι κι έγινε, με την ομάδα μας να κατακτά το νταμπλ για μία ακόμα χρονιά!

Η σεζόν 2015/16 βρίσκει τον Ολυμπιακό αρκετά αλλαγμένο καθώς υπάρχει και νέος προπονητής (ο Μάρκο Σίλβα αντικατέστησε τον συμπατριώτη του Βίτορ Περέιρα) αλλά και πολύ σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως ο Εστεμπάν Καμπιάσο. Με την έναρξη των αγώνων ο Θρύλος αρχίζει να βαδίζει σε δρόμο επιτυχιών, σπάζοντας το ρεκόρ της ομάδας του Μπούκοβι (σ.σ.: καλύτερη έναρξη μιας σεζόν με 11 σερί νίκες) αφού φτάνει τις 17 σερί νίκες και καταγράφοντας μια εκπληκτική χρονιά με 28 νίκες, 1 ισοπαλία και 1 ήττα! Επίσης έκανε και ρεκόρ ταχύτερης, ημερολογιακά, εξασφάλισης του τίτλου, στις 28/2/2016! Η χρονιά χαρακτηρίζεται από μια ακόμα καλή παρουσία στο UEFA Champions League και φυσικά με την επική νίκη με 3-2 επί της  Άρσεναλ στο Λονδίνο.

Επί προεδρίας κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, ο Θρύλος φορά Ευρωπαϊκή πανοπλία και καταφέρνει το 2017 να  φτάσει στην 24η θέση στο ranking της UEFA, την υψηλότερη θέση στην ιστορία του Συλλόγου μας. Ταυτόχρονα συμμετέχει ως ισότιμο μέλος της ελίτ του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στo συμβούλιο του ECA μαζί με ομάδες όπως η Μπάγερν Μονάχου, η Ρεάλ Μαδρίτης κλπ.

Η σεζόν 2016/17 φέρνει τον Ολυμπιακό μας στην κατάκτηση του 7ου συνεχόμενου πρωταθλήματος και 44ου στην ιστορία του Συλλόγου μας. Ένα σημαντικό επίτευγμα για την ομάδα, καθώς ισοφαρίστηκε το ανάλογο ρεκόρ της περιόδου 1997-2003.

Και ο ηγέτης του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης φτάνει σε ένα απίστευτο επίτευγμα, να ισοφαρίζει το απίθανο ρεκόρ των 7 συνεχόμενων Πρωταθλημάτων και μάλιστα ξεκινώντας αυτό το απίθανο κατόρθωμα από την πρώτη χρονιά της ηγεσίας του!

Στο UEFA Europa League φτάσαμε μέχρι την φάση των «16», πραγματοποιώντας αξιόλογη πορεία και σημαντικές νίκες.

Την αμέσως επόμενη σεζόν (2017-18) ο Θρύλος μπήκε ξανά στους ομίλους του UEFA Champions League!. Σταθήκαμε απέναντι σε μεγαθήρια του ευρωπαϊκού και παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όπως η τεράστια Μπαρτσελόνα, η Γιουβέντους, αλλά και η πολύ δυνατή Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Η ισοπαλία του Θρύλου μας, απέναντι στην αρμάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε, Μπαρτσελόνα, παλιού γνώριμου και πάντα αγαπημένου, είναι σίγουρα στα highlights της ιστορίας του Συλλόγου μας.

Το καλοκαίρι του 2018 βρήκε τον Θρύλο μας σε μία ριζική ανανέωση του ρόστερ και με την έλευση του κ. Πέδρο Μαρτίνς στον πάγκο. Σε μία μεταβατική χρονιά, με πολλές αλλαγές το μεγαλείο του Θρύλου επιβεβαιώθηκε περίτρανα! Η ιστορική πρόκριση, απέναντι στο μεγαθήριο του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, τη Μίλαν (νίκη με 3-1 στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων του UEFA Europa League μέσα στο κατάμεστο Καραϊσκάκη!!!), έδωσε στον Ολυμπιακό την μεγαλύτερη πρόκριση της Ιστορίας του σε ότι αφορά το όνομα του αντιπάλου και απέδειξε περίτρανα ποια ομάδα πρεσβεύει με τον καλύτερο τρόπο το Ελληνικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από το ότι σταθερά είμαστε η πρώτη ελληνική ομάδα στο ranking της UEFA και μάλιστα με τεράστια διαφορά από την επόμενη ελληνική ομάδα. Ταυτόχρονα η πρώτη θέση στα εισιτήρια δείχνει πόσο αγκάλιασε ο κόσμος τη νέα προσπάθεια της ομάδας μας και το ότι μπαίνουν τα θεμέλια μιας νέας αυτοκρατορίας!

Ο Ολυμπιακός μας ανεβάζει, διαρκώς, στροφές, βελτιώνοντας την ποιότητα και την απόδοση μέσα στο γήπεδο. Με τον πύρινο κόσμο πάντα εκεί, να γεμίζει το Καραϊσκάκη, όπως το έκανε και κατά την αγωνιστική περίοδο 2018-19. Ο Θρύλος μας είναι πρώτος στα εισιτήρια, στο ασφαλέστερο και ομορφότερο γήπεδο της χώρας, με τον κόσμο μας να συνεχίζει να δηλώνει το δικό του, βροντερό παρών, σε κάθε αγώνα! Το «κάστρο» μας, το γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», ήταν, είναι και θα παραμείνει, η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΜΑΣ!

Η εποχή Μαρινάκη συνεχίζεται με τους αριθμούς να τα λένε όλα:

> 7 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδας (2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017)

> 3 Κύπελλα Ελλάδας (2012, 2013, 2015)

> 3 Νταμπλ (2012, 2013, 2015)

> 82 ευρωπαϊκούς αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις με 36 νίκες / 12 ισοπαλίες / 34 ήττες

> 15 ευρωπαϊκά διπλά, μεταξύ άλλων σε:

Άρσεναλ, Μονπελιέ, Ρούμπιν Καζάν, Άντερλεχτ, Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Γιανγκ Μπόις, Οσμανλισπόρ, Παρτιζάν…

> Μεγάλες εντός έδρας νίκες, μεταξύ άλλων με:

Γιουβέντους, Ατλέτικο Μαδρίτης, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μίλαν, Άντερλεχτ, Μπορούσια Ντόρτμουντ, Άρσεναλ, Μπενφίκα…

Η  Ακαδημία του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ έχει επίσης σημαντικές επιτυχίες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με ιστορικές νίκες απέναντι σε κολοσσούς του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μάλιστα η ακριβότερη μετεγγραφή του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Παναγιώτης Ρέτσος που συνεχίζει την καριέρα του στη Μπάγερ Λεβερκούζεν είναι προϊόν της ερυθρόλευκης Ακαδημίας. Πάνω από 8.000 παιδιά προπονούνται καθημερινά στην Ακαδημία και στο δίκτυο των 44 Σχολών του Ολυμπιακού στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία και γαλουχούνται με τα ιδανικά του Συλλόγου!

Την ίδια στιγμή με την στήριξη του Βαγγέλη Μαρινάκη ο πυρήνας του συλλόγου, ο Ερασιτέχνης ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ζει κοσμογονικές εποχές σαρώνοντας τους τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη. Με 17 τμήματα σε όλα τα σπορ, τμήματα που κάνουν μόνιμα πρωταθλητισμό και φτάνουν σταθερά σε ευρωπαϊκούς τελικούς, ο Ολυμπιακός είναι μέσα στις μεγαλύτερες πολυαθλητικές δυνάμεις στον κόσμο.

Από το 2010 μέχρι σήμερα η Ιστορία των Σπορ άλλαξε δραματικά με τον Ολυμπιακό να απολαμβάνει μια απίστευτη εποχή επιτυχίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ολυμπιακός από το 2010 ως σήμερα έχει κατακτήσει 127 Πανελλήνιους τίτλους, 7 Ευρωπαϊκούς, 1 διηπειρωτικό, όταν ο μεγάλος του αντίπαλος Παναθηναϊκός έχει στο ίδιο διάστημα μόλις 22! Και φυσικά η κοσμογονία συνεχίζεται!

Κοινωνική δράση και προσφορά στον συνάνθρωπο!

Ιδιαίτερη μνεία χρίζει η κοινωνική δράση του Ολυμπιακού μας. Από το 2010 και έπειτα, οπότε ο κ. Μαρινάκης ανέλαβε τα ηνία του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού (η παρουσία του στον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό ήταν ήδη πολύ δυνατή και φυσικά συνεχίζεται, με τον μεγαλύτερο πολυαθλητικό Σύλλογο του κόσμου να συνεχίζει να κατακτά τον ένα τίτλο πίσω από τον άλλο, σε όλα τα σπορ!!!), έβαλε τις βάσεις για μία ομάδα-πρότυπο, η οποία θα επιστρέφει πάντοτε την αγάπη, την οποία λαμβάνει, από τον κόσμο! Ο θρύλος ήταν εκεί, όταν η Μάνδρα χτυπήθηκε από τις φονικές πλημμύρες και πρόσφερε τεράστια υποστήριξη στους πλημμυροπαθείς, για μέρες και μέρες. Ήταν εκεί όταν οι φωτιές κατέστρεψαν ζωές και περιουσίες στο Μάτι και την Ανατολική Αττική εν γένει. Ήταν εκεί ότι η Ψέριμος υπέφερε, όταν η Κεφαλονιά χτυπήθηκε από τους σεισμούς… Ο Ολυμπιακός ήταν πάντα εκεί! Στέκεται δίπλα στην «ΕΛΠΙΔΑ» και το έργο της κας. Βαρδινογιάννη, στηρίζει το Ίδρυμα «ΦΛΟΓΑ», στήριξε το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Ο κ. Μαρινάκης τονίζει διαρκώς την ανάγκη να στηρίζουμε τα παιδιά. Το μέλλον αυτού του κόσμου. Αυτό έκανε και μέσω της UNICEF, όπως προαναφέραμε!

Η προσφορά στην πόλη του Θρύλου, τον Πειραιά, ήταν και είναι τεράστια. Συνεχίζεται αδιάκοπα και δεν θα σταματήσει ποτέ. Τεράστιες συνεργασίες, όπως εκείνη με το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, έφεραν παγκόσμια αποτελέσματα, όπως η «Αρχή των Αθηνών για το δικαίωμα της Συμμετοχής στον Αθλητισμό»! Ο Ολυμπιακός και ο ίδιος ο κ. Μαρινάκης, πρωτεργάτης του σπουδαίο αυτού συμφώνου, στηρίζουν τον συνάνθρωπο και κάνουν τα πάντα, προκειμένου το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός να επιστρέφουν στην κοινωνία! Από κοντά τεράστια ονόματα του αθλητισμού, όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ, η Euroleague, η AIPS και πολλοί άλλοι, συνυπέγραψαν και στηρίζουν την τεράστια προσπάθεια που κάνουν από κοινού Ολυμπιακός και Χάρβαρντ! Ο Θρύλος μας στήριξε, με μία τεράστια εκστρατεία, τους χιλιάδες πρόσφυγες που έφταναν στο λιμάνι του Πειραιά, με τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, ενώ πρόσφερε καταφύγιο στους ανθρώπους που ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρίδες τους. Και το κοινωνικό έργο συνεχίζεται. Δίπλα στην Ι.Μ. Πειραιώς, στην Ι.Μ. Νικαίας, στα συσσίτια προς τους απόρους, στις κατασκηνώσεις (ξανά για τα παιδιά!) και η λίστα είναι… ατελείωτη!

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ μας είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, κάτι πολύ μεγαλύτερο από έναν σύλλογο.

Όλοι μαζί, μια ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, βαδίζουμε σταθερά στον δρόμο για το πέμπτο αστέρι, ένα επίτευγμα μοναδικό παγκοσμίως…

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ!

Στον δρόμο για το πέμπτο αστέρι!

Τα 4 αστέρια, τα οποίο πλέον κοσμούν την τιμημένη ερυθρόλευκη ριγωτή φανέλα, πάνω από τον Δαφνωστεφανομένο Έφηβο, είναι τρανή απόδειξη του μεγαλείου αυτής της ομάδας, αυτού του Συλλόγου, αυτής της ΙΔΕΑΣ!.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER Όλα τα τελευταία νέα της ομάδας μας στο e-mail σας Επιθυμώ να λαμβάνω ενημερώσεις σχετικά με τα νέα του Συλλόγου, διαγωνισμούς, νέα προϊόντα και υπηρεσίες, τη διάθεση εισιτηρίων και τις προσφορές των επίσημων χορηγών και συνεργατών της ΠΑΕ Ολυμπιακός και έχω διαβάσει και αποδέχομαι τους όρους χρήσης.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies και σε ορισμένες περιπτώσεις cookies τρίτων μερών για σκοπούς μάρκετινγκ και για την παροχή βελτιωμένων υπηρεσιών σύμφωνα με τις προτιμήσεις σας. Κάνοντας κλικ στο OK ή συνεχίζοντας την περιήγησή σας στον ιστότοπό μας, αποδέχεστε την χρήση cookies σύμφωνα με τη σχετική πολιτική μας. Δείτε την πολιτική μας για τα cookies κάνοντας κλικ εδώ.
OK